گوجه فرنگی و کمبود منیزیم در آن
مقدمه
گوجه فرنگی (Solanum lycopersicum) یکی از مهمترین سبزیجات جهان است که از خانوادهی سولاناسه (Solanaceae) میباشد. این گیاه علفی، یکساله و خودگشن است و در مناطق گرم و معتدل جهان کشت میشود. این گیاه علاوه بر مصرف تازهخوری، ماده اولیه بسیاری از صنایع غذایی نظیر رب، سس و کنسرو محسوب میشود.
گیاه دارای سیستم ریشهای گسترده و ساقههای نیمهچوبی است که میتواند به صورت ایستاده یا رونده رشد کند. گلهای گوجهفرنگی زرد رنگ بوده و میوه آن به شکل کروی تا تخممرغی، در رنگهای قرمز، نارنجی، زرد و صورتی دیده میشود.
کمبود عناصر غذایی در این گیاه از دلایل اصلی کاهش کیفیت محصول میباشد. همانطور که ما به طیف کاملی از ویتامینها و طیف گستردهای از مواد غذایی نیاز داریم، گیاهان نیز برای زنده ماندن و رشد خوب به مواد معدنی ضروری نیاز دارند.
ماه کشت در این مقاله با بررسی کامل کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی به شما در آشنا شدن و شناسایی علائم، دلایل و درمان کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی کمک میکند.
عناصر غذایی پر مصرف:
عناصر پرمصرف عناصری هستند که گیاه در طول چرخه زندگی خود به میزان زیادی به آنها نیاز دارد و نبود یا کمبود آنها باعث اختلالات فیزیولوژیکی مهمی در گیاه میشود. نیتروژن، پتاسیم،فسفر، کلسیم، منیزیم و گوگرد جز این دسته از عناصر هستند. نبود مقدار کافی از عناصر ماکرو منجر به کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی میشود.
کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:
منیزیم درساختار کلروفیل حضور دارد بنابراین در سبزینگی، فتوسنتز وساخت کربوهیدراتها تاثیر دارد.
در اثر حضور زیاد کلسیم و پتاسیم در قلیایی شدن خاک جذب منیزیم کاهش می یابد.
علائم کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:
- کلروز لبههای برگهای بالغتر
- زرد شدن نواحی بین رگبرگها و سبز باقیماندن برگها و قهوهای شدن تدریجی نواحی زرد شده
- از بین رفتن برگها ی پایینی بوته
- باعث غلبه بیماریهای قارچی
- کاهش تولید میوه در کمبود شدید
درمان کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:
- استفاده از کود، مانند: کود سولفات منیزیم
- کنترل میزان حضور عناصرکلسیم، پتاسیم و منگنزدر خاک
