گوجه فرنگی و کمبود منیزیم در آن

مقدمه

گوجه‌ فرنگی (Solanum lycopersicum) یکی از مهم‌ترین سبزیجات جهان است که از خانواده‌ی سولاناسه (Solanaceae) می‌باشد. این گیاه علفی، یک‌ساله و خودگشن است و در مناطق گرم و معتدل جهان کشت می‌شود. این گیاه علاوه بر مصرف تازه‌خوری، ماده اولیه بسیاری از صنایع غذایی نظیر رب، سس و کنسرو محسوب می‌شود.

گیاه دارای سیستم ریشه‌ای گسترده و ساقه‌های نیمه‌چوبی است که می‌تواند به صورت ایستاده یا رونده رشد کند. گل‌های گوجه‌فرنگی زرد رنگ بوده و میوه آن به شکل کروی تا تخم‌مرغی، در رنگ‌های قرمز، نارنجی، زرد و صورتی دیده می‌شود.

کمبود عناصر غذایی در این گیاه از دلایل اصلی کاهش کیفیت محصول می‌باشد.  همانطور که ما به طیف کاملی از ویتامین‌ها و طیف گسترده‌ای از مواد غذایی نیاز داریم، گیاهان نیز برای زنده ماندن و رشد خوب به مواد معدنی ضروری نیاز دارند.

ماه کشت در این مقاله با بررسی کامل کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی به شما در آشنا شدن و شناسایی علائم، دلایل و درمان کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی کمک می‌کند.

عناصر غذایی پر مصرف:

عناصر پرمصرف عناصری هستند که گیاه در طول چرخه زندگی خود به میزان زیادی به آن‌ها نیاز دارد و نبود یا کمبود آن‌ها باعث اختلالات فیزیولوژیکی مهمی در گیاه می‌شود. نیتروژن، پتاسیم،فسفر، کلسیم، منیزیم و گوگرد جز این دسته از عناصر هستند. نبود مقدار کافی از عناصر ماکرو منجر به کمبود عناصر غذایی در گوجه فرنگی می‌شود.

کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:

منیزیم درساختار کلروفیل حضور دارد بنابراین در سبزینگی، فتوسنتز وساخت کربوهیدرات‌ها تاثیر دارد.

در اثر حضور زیاد کلسیم و پتاسیم در قلیایی شدن خاک جذب منیزیم کاهش می یابد.

علائم کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:

• کلروز لبه‌های برگ‌های بالغ‌تر
• زرد شدن نواحی بین رگبرگ‌ها و سبز باقی‌ماندن برگ‌ها و قهوه‌ای شدن تدریجی نواحی زرد شده
• از بین رفتن برگ‌ها ی پایینی بوته
• باعث غلبه بیماری‌های قارچی
• کاهش تولید میوه در کمبود شدید

• درمان کمبود منیزیم در گوجه فرنگی:

  • استفاده از کود، مانند: کود سولفات منیزیم
  • کنترل میزان حضور عناصرکلسیم، پتاسیم و منگنزدر خاک